REKLAMA

Maść z diltiazemem – receptura off-label

Szczelina odbytu to jedno ze schorzeń proktologicznych, w których wykorzystywane są leki recepturowe. Choroba ta dotyka szczególnie osoby młode w wieku 20-40 lat i przejawia się bolesną raną błony śluzowej odbytu z towarzyszącym krwawieniem o różnym nasileniu. Dużym problemem w leczeniu jest brak preparatów gotowych, które mogą być wykorzystane w lecznictwie.
Maść z diltiazemem to przykład receptury off-label (fot. Shutterstock).
REKLAMA

Jednym z leków robionych, stosowanych w leczeniu szczeliny odbytu, jest maść z diltiazemem. Dlaczego diltiazem, wykorzystywany zazwyczaj w kardiologii, może być przydatny również w tym schorzeniu?

Diltiazem – krótka powtórka

Diltiazem jest lekiem z grupy antagonistów wapnia. Jego mechanizm działania polega na zablokowaniu kanałów wapniowych typu L, a tym samym uniemożliwieniu napływu jonów wapnia do wnętrza komórek mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych oraz komórek mięśnia sercowego, co jest niezbędne do wywołania skurczu. Zmniejszenie napięcia mięśniowego obniża nieznacznie ciśnienie tętnicze, zmniejsza opór naczyniowy i dodatkowo zwiększa przepływ tętniczy.
Diltiazem wpływa również hamująco na układ przewodzący serca. Wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a w dużych stężeniach obniża siłę skurczu serca.

Osobny artykuł: Nalewki zawierające glikozydy kardenolidowe – charakterystyka

REKLAMA
REKLAMA

Najważniejsze zastosowanie diltiazemu w kardiologii to leczenie dusznicy bolesnej stabilnej, niestabilnej oraz naczynioruchowej, a także terapia nadciśnienia tętniczego oraz niektórych zaburzeń rytmu serca.

Natomast najczęstszym działaniem niepożądanym towarzyszącym terapii są obrzęki obwodowe.

Maść z diltiazemem w leczeniu szczeliny odbytu

W przypadku szczeliny odbytu bardzo często obserwuje się zwiększone napięcie mięśnia zwieracza wewnętrznego oraz upośledzony przepływ krwi, który utrudnia efektywne gojenie rany. Najczęściej stosowane są leki zawierające nitraty, a także wspomniane blokery kanału wapniowego, których zadaniem jest rozluźnienie mięśni gładkich i usprawnienie przepływu krwi. Stosowanie leków z drugiej grupy, a dokładnie preparatów z diltiazemem, wiąże się z wystąpieniem mniejszych działań niepożądanych odczuwanych przez pacjenta (gdy diltiazem jest wykorzystywany w stężeniach do 2%). Ponadto, często zapewnia większą skuteczność terapii w przypadku niepowodzenia leczenia nitratami.

Sprawdź także: Maść z Nitrocardem

Przykładowe recepty:

Rp.

Dilzemi 2.0

Anaesthesini 1.2

Lanolini 10.0

Vaselini albi ad 100.0

M.f. ung.

 

Rp.

Diltiazemi 2,0

Vaselini albi ad 100,0

M.f. ung.

 

Rp.
Oxycardi 1,2

Vaselini albi 60,0

M.f. ung.

 

Rp.

Ung. Diltiazemi 2% 50,0

 

Czytaj również: Substancje recepturowe w terapii hemoroidów

 

Bibliografia:

1.     https://www.mp.pl/pacjent/gastrologia/choroby/jelitogrube/165265,szczelina-odbytu

2.    https://rx.edu.pl/pytania/zamiana-dilzemu-na-oxycardil-podczas-wykonywania-masci-z-wykorzystaniem-tabletek/

3.    https://www.aptekarzpolski.pl/wiedza/02-2015-recepturowe-masci-proktologiczne/

4.    https://www.mp.pl/pacjent/leki/subst.html?id=228

5.    Charakterystyka Produktu Leczniczego Oxycardil.

 

 

REKLAMA
REKLAMA
logo